Je merkt dat je al veel hebt gedaan. Veel hebt doorgewerkt. Veel hebt begrepen. En toch gebeurt het nog steeds. In het moment zelf.

 

Je ziet wat er gebeurt. Je voelt het ook. En toch raak je jezelf daar nog steeds kwijt.

 

 

Identiteitsherstel voor wie merkt dat overleven niet meer past, maar zichzelf nog niet volledig kan dragen

Nancy Zuijdendorp

 

Ontwikkelaar van het Identiteitskompas

Begeleiding bij identiteitsherstel na trauma, langdurige overleving en zenuwstelselontregeling.

 

Mijn werk beweegt tussen zenuwstelselregulatie, somatisch en systemisch herstel en identiteitsherstel.


Het richt zich niet alleen op herstel van klachten, maar op de ontwikkeling van draagkracht en het opnieuw vormgeven van identiteit wanneer overleving niet langer hoeft te sturen.

 

 

 

Mensen die hier komen zijn vaak al ver gekomen in hun proces.

 

Overleving door trauma, codependentie of langdurige stress heeft hun zenuwstelsel en hun leven gevormd. En ergens wordt voelbaar dat het tijd is om zichzelf terug te vinden. 

 

Mijn werk begint vaak waar veel hersteltrajecten eindigen.

Waar herstel voldoende stabiliteit heeft gebracht om identiteitsherstel mogelijk te maken.

 

Wanneer de grootste ontregeling in het zenuwstelsel tot rust komt ontstaat vaak een andere vraag.

De beweging van herstellen naar opnieuw richting geven aan wie je bent geworden in die jaren van overleven.

 

Vanuit dat werk ontstond het Identiteitskompas, het ontwikkelingsmodel voor identiteitsherstel na trauma en langdurige overleving.

 

Dit werk is bedoeld voor mensen die zichzelf zijn kwijtgeraakt in overleving en merken dat begrijpen niet langer voldoende is om werkelijk iets te laten veranderen.

Daar ontstaat vaak een ander soort vraag.

 

Waar een systeem voldoende tot rust is gekomen om te kunnen voelen wat er al die jaren gedragen moest worden.

En waar iemand langzaam begint te zien wie hij geworden is in die periode van aanpassen en volhouden.

 

Daar begint identiteitsherstel.

Het proces waarin iemand zichzelf weer leert dragen.

 

Van daaruit ontstaat richting.

Richting die weer van binnen kan komen.

 

Dit is het werk waar mijn trajecten om draaien.

 

Ik werk met een beperkt aantal trajecten tegelijk, omdat dit werk niet alleen in de sessies plaatsvindt, maar in het hele proces waarin iemand beweegt.

Daarom werk ik niet met losse sessies maar met trajecten.

Dit werk vraagt diepte, afstemming en ruimte om mee te bewegen met wat zich in iemand ontwikkelt.

 

 

In dit werk staat draagkracht centraal.

Als je dit herkent, kun je hieronder kijken wat nu past.

 

Waar iemand instapt, hangt samen met waar iemand nu staat.

Onderzoeken wat er nu speelt

Je merkt dat herkennen niet meer voldoende is, en dat er iets blijft gebeuren in het moment zelf wat je nog niet volledig kunt plaatsen.

Een gesprek waarin we samen kijken wat er speelt en of dit werk op dit moment klopt.

 

 

Er hoeft niets besloten te worden.

Alleen eerlijk kijken naar waar je nu staat.

Je wilt zien waar je staat, en merkt dat er iets meebeweegt wat nog niet volledig zichtbaar is.

Een persoonlijke reflectie die zichtbaar maakt waar je nu staat in je eigen ontwikkeling.

Ik open niets wat iemand nog niet kan dragen.

 

Het werk werkelijk aangaan

 

Voor wie voelt dat het tijd is om dit werk niet alleen te begrijpen, maar werkelijk aan te gaan.

 

Voor mensen die merken dat terugkerende patronen, relationele dynamieken of langdurige overlevingsreacties hun leven blijven sturen, ondanks alles wat ze al hebben gedaan.